Filosofie


In de beginne was er het verhaal

Misschien is het vertellen van zijn verhaal wel de oudste manier waarop de mens probeert zijn werkelijkheid te begrijpen en vorm te geven. Je verhaalt over wat je allemaal hebt meegemaakt, hoe het zo heeft kunnen komen en wat de betekenis is geweest. Je vertelt over je dromen, over je toekomstideeën, waarin je angsten, hoop en verwachtingen, maar ook je visie, wensen en mogelijkheden liggen besloten. 

Zoals het voor de eerste mensen was, is het nog steeds. We proberen nog steeds onze werkelijkheid vorm en betekenis te geven door deze te vangen in onze verhalen. Ben je in staat om te spelen met je verhalen, dan ben je ook in staat goed om te gaan met een steeds veranderende werkelijkheid.

 

Mens en Organisatie

Elke mens, elke professional, elke organisatie heeft zo haar eigen verhaal. Levende organisatieverhalen zijn niet te vangen in functionele begrippen. De tijd dat je organisaties kon definiëren met enkel begrippen als gebouwen, organogrammen, doelstellingen, strategieën en functies, ligt dan ook al lang achter ons. Organisaties worden gevormd door mensen en ook ieder mens heeft zijn eigen verhaal.

De verhalen van organisaties zou je reisverhalen kunnen noemen. Een metafoor voor de snelle maatschappelijke veranderingen en de geheel eigen wijze waarop organisaties op deze veranderingen reageren. Of de wijze waarop zij veranderingen juist initiëren. Organisaties kunnen niet star zijn. Zij zijn continu in beweging. Op reis zou je kunnen zeggen. Onderkennen we onze eigen (professionele) reisverhalen, onderkennen we de beweging, de reis die we voortdurend maken. Zijn wij, of bent u, bereid te verdwalen en nieuwe wegen te vinden? Durft u de confrontatie met uw eigen verhaal aan? Durft u vervolgens uw eigen verhaal te veranderen? Dat heet Narratieve Zelfregie

 

Luther & Einstein

Over de kerkhervormer Maarten Luther gaat het verhaal dat hij vaak op zijn zolderkamer zat na te denken. Hij mocht van tijd tot tijd graag door een dakraam naar buiten kijken. Wat hem opviel was dat elk dakraam een andere blik op de wereld om hem heen bood. Elk dakraam dwong hem steeds weer vanuit een ander perspectief naar de wereld te kijken.

Volgens Einstein is het voor ons niet mogelijk problemen op te lossen met dezelfde wijze van denken als waarmee we ze hebben veroorzaakt. Sterker nog: als u zo’n 999 keer een vraagstuk steeds op dezelfde manier heb aangepakt, moet u niet verwachten dat u bij de 1000ste keer een andere uitkomst krijgt.

 

Narratieve Zelfregie: wie durft te dwalen vindt nieuwe wegen

Narratieve Zelfregie combineert de gedachtegangen van Einstein en Luther in de uitspraak: wie dwaalt vindt nieuwe wegen.  Wie het lef heeft ten aanzien van een vraagstuk zijn vaste gedachtegang los te laten, en daarmee zijn denkraam te vergroten, zal allerlei nieuwe invalshoeken ontdekken, die leiden tot meer mogelijkheden en dus tot een grotere kans op duurzame oplossingen.

U kunt uw eigen denkraam herkennen in hoe u vertelt over u zelf, over uw werk en over de wereld om u heen. Uw verhalen zijn als denkramen waardoor u naar de werkelijkheid kijkt. Uw verhalen zijn in Narratieve Zelfregie het middel waarmee u uw denkraam kunt onderzoeken en veranderen om uw vraagstuk op te lossen. Narratieve Zelfregie leert u zowel diverse kritische en creatieve denkvaardigheden als allerlei praktische narratieve  regievaardigheden waarmee u zelf actief met uw denkraam aan de slag kunt.

Narratieve Zelfregie bestaat uit een drietal  basismethodieken:

 

Nut & Opbrengst

Mensen en organisaties hebben een enorme potentie om zelfstandig hun vraagstukken aan te pakken en ambities te realiseren. Als het u soms niet lukt om een vraagstuk adequaat en duurzaam op te lossen, is het goed om te weten dat u waarschijnlijk nog vele andere, wellicht u nog onbekende, invalshoeken tot uw beschikking hebt om uw vraagstuk aan te pakken. Narratieve Zelfregie helpt u uw denkraam te vergroten, voor  een ruimer blikveld, nieuwe invalshoeken en meer mogelijkheden om tot duurzame oplossingen te komen.